اوضاع قلمرو و تيمورى پس از مرگ او به سال 807 به اين موضوع اشاره نموده و مىنويسد : « قم و نواحى از قديم باز مردم آن ولايت داشتند » « 1 » . خاندان صفى : خاندان مقتدر و حاكم قم « خاندان صفى » بود كه دو قرن - از ميانهء قرن هفتم تا دومين دههء قرن نهم - در اين شهر نفوذ و عظمتى داشته و از موقع اجتماعى مهمى برخوردار بوده ، و افرادى از آن ميان سال‌هاى 736 - 815 در قم و مضافات آن با اقتدار و به استقلال فرمانروايى داشته‌اند . از سابقهء تاريخى خاندان صفى اطلاعى دقيق در دست نيست جز آن‌كه نويسندهء جامع التواريخ حسنى در وقايع سال 815 ضمن شرح ماجراى كشته شدن آخرين امير آنان به دست اسكندر فرزند عمر شيخ از دولت دويست سالهء آن خاندان ياد نموده است « 2 » . قديم‌ترين آگاهى ما دربارهء اين خاندان آن است كه خواجه اصيل الدين فرزند على صفى نياى بزرگ خاندان ، نايب خالصه جات « خواجه علاء الدين محمد هندو » وزير مشهور آن دوره در قم بوده ، و هم اين را مىدانيم كه نخستين امير اين خاندان « خواجه تاج الدين على » فرزند او بوده و پس از وى پسر عمش « خواجه على صفى » دوم بر امور دست يافته و فرمانرواى اين خطه گرديده است « 3 » .

--> ( 1 ) . جامع التواريخ حسنى : 393 ر نسخهء كتابخانهء ملى . ( 2 ) . همان مأخذ : 399 ر همان نسخه . ( 3 ) . مجمع الانساب : 291 عكس ش 300 دانشگاه . و از آنجا در : كشاورزى و مناسبات ارضى در ايران عهد مغول 2 : 322 .